Op 17 juni 2009 hadden we ons eerste gesprek bij Buysse. Een lange rit naar Culemborg. Het gesprek verliep zeer positief en onze kans op slagen ligt zeer hoog, dus ... We hebben het contract dan ook getekend. Nu kan het gehele proces beginnen. Voor ons een heel leuke gebeurtenis, maar hoe vertellen we dit aan de familie? Stress begint... Wanneer vertellen, hoe vertellen, wat zullen de reacties zijn... Heel veel vragen!
Maar er komt nooit een juist of goed moment en de stress van er niet over kunnen praten werd te groot. Dus op 9 juni 2009 ben ik in mijn auto gestapt en naar mijn ouders gereden. Ontzettend zenuwachtig en met een bang hartje heb ik het dan verteld. Kwam natuurlijk niet volledig onverwacht, maar toch... Reacties waren ok en ik was zo blij dat het eruit was. Weg stress...
Ook mijn broer schrok niet toen we het hem vertelden.
Nu moest Elger het nog aan zijn mama gaan vertellen, want we wilden niet dat ze het van iemands anders zou vernemen. Op donderdag 11 juli 2009 is Elger dan naar zijn mama en zus gereden en toen hij zei "Ik moet iets komen vertellen" reageerde zijn zus "Jullie gaan verhuizen naar Australië". Ook daar waren de reacties ok. Maar ja, wat kunnen ze zeggen natuurlijk... het is en blijft onze keuze. Nu enkel nog Elger's broer en zijn vrouw ...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten